W ramach odrabiania zaległości prasowych przeczytałem bardzo zabawny tekst w Wyborczej, w którym rzecznik Związku Banków Polskich narzekał na złą strukturę lokat w polskich bankach - podobno są za krótkie, co prowadzi do złego dopasowania terminowego aktywów i pasywów. W związku z tym pan rzecznik zaproponował... zwolnienie, "choćby częściowe", lokat długoterminowych z podatku Belki.

To jest propozycja po prostu bezczelna, krótko mówiąc. Banki mają pełne instrumentarium, żeby zachęcać klientów do dłuższych lokat, których zakładanie leży, było nie było, w ich interesie - mogą po prostu proponować wyższe odsetki. Pewnie, takie odsetki kosztują, będą mniejsze dywidendy i premie prezesów - więc lepiej lobbować, żeby te koszty poniosło państwo. Jak bardzo rozbestwione są banki, że pozwalają sobie na wysuwanie takich propozycji?

Oczywiście problemem przy lokatach długoterminowych jest ryzyko stopy procentowej. Zabezpieczeniem przed tym ryzykiem jest stosowanie zmiennego oprocentowania, z tym że na polskim rynku lokaty o zmiennym oprocentowaniu przypominają opisaną przez Grzegorza Zalewskiego grę w Gamboni. Dwa lata temu dałem się nabrać na lokatę Banku Pocztowego, o oprocentowaniu 7%. Oprocentowanie było zmienne, a mimo usilnych starań nie udało mi się poznać algorytmu decydującego o jego zmianach, ale w swojej naiwności założyłem, że bank nie zrobi sobie jaj i nie obniży drastycznie stopy przy rosnącym WIBORZE. Gdzie tam - po kilku miesiącach oprocentowanie spadło do 5%. "Nie mamy pańskiego płaszcza i co pan nam zrobi"? Oczywiście mogę nie korzystać z usług Pocztowego, ale inne banki też tak robią...

Dlatego jak czytam, że banki nie potrafią zachęcić klientów do dłuższych lokat i oczekują pomocy państwa, to mnie pusty śmiech ogarnia. Mają co chciały, ot co.